قوله : و القيام ان جعلناه مطلقا ركنا : ضمير منصوبى در [ جعلناه ] به قيام راجع بوده و مقصود از [ مطلقا ] اينست كه هر قيامى باشد چه متّصل به ركوع و چه غير آن ، مشتمل بر ركن بوده يا اينطور نباشد . قوله : كما اطلقه : ضمير فاعلى به مرحوم مصنّف و ضمير مفعولى به قيام راجعست . قوله : فيما لو سبق به المأموم امامه : ضمير در [ به ] به ركوع راجعست يعنى مأموم سهوا زودتر از امام به ركوع رفت و سپس براى تدارك برگشت و دوباره با امام به ركوع رفت كه در اينجا نيز ركوع اضافه شده است . قوله : ثمّ عاد الى المتابعة : ضمير در [ عاد ] به مأموم راجع است و منظور از [ متابعت ] متابعت از امام جماعت است . قوله : فيما لو زاد واحدة : يعنى سجدة واحدة . قوله : ان جعلنا الرّكن مسمّاه : يعنى مسمّى السّجود . قوله : فيما اذا زاد ركعة آخر الصّلوة الخ : مثلا كسى در نماز چهار ركعتى در ركعت چهارم بعد از سجدتين و نشستن به قدر انجام واجب تشهّد و قبل از دادن سلام به خيال اينكه ركعت ناقص است و لازم است يك ركعت ديگر بخواند ايستاد و بزعم خود ركعت چهارم را تمام كرد و بعد از سجدتين و نشستن براى خواندن تشهّد ملتفت شد كه يك ركعت اضافه خوانده در اينجا صرفا سلام دهد و پس از نماز براى زوائد انجام شده سجده‌هاى سهو بجاى آورد . قوله : او اتمّ المسافر الخ : يعنى مورد ديگر براى زيادى جميع اركان جائيست كه شخص مسافر بدون التفات از روى نسيان نمازش